Selecteer een pagina

Als ik naar dit slapende hondje kijk voel ik me ook ineens best moe worden. Of lui. Dat kan ook. Ik krijg zin om te slapen, een hele kerstvakantie lang. Ik denk ook dat ik dat ga doen. Dan ga ik dromen van het afgelopen jaar en van al het geluk dat ik had, de beste klanten die ik me kon wensen waar ik verhalen voor mocht schrijven, al die lieve bloglezers en mijn maand Spanje waar ik in alle rust kon schrijven aan mijn boek.

Vorige maand heb ik mijn manuscript naar een paar uitgevers gestuurd. Die ligt daar nu op een slush pile, tussen een paar honderd andere manuscripten. Misschien gaat het lukken.
Stel je voor dat mijn verhaal de juiste persoon op de juiste plaats op het juiste moment ontmoet. Dat heet geluk en dat is precies waar mijn verhaal over gaat. Het is een roman geworden over leven en dood en hoe geluk in beiden te vinden is. In de dood als vanzelf en in het leven op een heel eenvoudige manier.
En als je nu denkt dat ik gek geworden ben: dat ben ik niet. Maar ik was wel een keer even dood dus ik kan er met een gerust hart over schrijven.
Als het niet lukt bij een ‘echte’ uitgever, ga ik iets anders bedenken. Misschien zet ik het hele verhaal wel gratis beschikbaar online. Het moet gelezen worden, simpelweg omdat ik wil dat jij ook op een eenvoudige manier, nog in dit leven, geluk kan vinden.

Tot die tijd wil ik je bedanken. Voor het lezen van mijn blogs en/of de mooie opdrachten die je me gaf. En wens ik je het allerbeste toe. Ik wens je geluk, liefde, zachtheid en humor. Ik wens je mooie boeken en verhalen, gezonde bossen en zeelucht. Ik wens je de vogels, de vlinders en de bloemen.
Ik wens je dus gewoon een heerlijke kerst toe en een licht, luchtig en intens gelukkig 2019!

Heel veel liefs,
Marjan