Selecteer een pagina

De een na laatste dag van het jaar is mijn dochter (op de foto links) jarig. Dit jaar was extra speciaal: ze werd 25 en is de komende drie maanden precies de helft van mij! Dat vierden we met een ouderwets moeder-dochterdagje en we besloten samen haar cadeau te gaan kopen. Haar verlanglijstje bestond uit drie items: een puppy, een eigen huis en een horloge.

Om te beginnen, de puppy. Het is jammer, maar die kunnen we gelijk wegstrepen. Die moet namelijk even wachten, tot ze een huisje vindt zonder huisgenoten.

Een eigen huis

Kom ik dus nu als vanzelf op haar tweede wens: een eigen huis. Helaas ben ik (nog) niet zo vermogend dat ik een huis voor haar kan kopen. Het enige dat ik win in de Postcodeloterij zijn vrijkaarten voor Dierenpark Amersfoort en een Rituals geurkaars en van schrijven word ik niet rijk, zo is gebleken. Bovendien, we hebben maar liefst vier kinderen. Moet ik dan vier huizen kopen? Ze wonen namelijk alle vier met huisgenoten. Op zijn minst met muisgenoten.

Een horloge

Het is je inmiddels wel duidelijk wat ik voor mijn dochters 25e verjaardag zou gaan kopen: Het horloge!

Ze had al uitgebreid voorwerk gedaan, nam in alle vroegte de trein naar Amersfoort en samen liepen we ‘HIP Jewels & Watches’ binnen, een superleuk winkeltje achter in de Langestraat.

We waren nog wat aan het mopperen samen, over die puppy en dat eigen huis toen Nicolien, de verkoopster (op de foto rechts), kwam vragen of we alleen wilden kijken of dat ze ons kon helpen.

‘Alleen kijken?’ gilden we, ‘nee we willen kopen!’

De Blije Tijd

Nu was Nicolien al uiterst vrolijk voordat we haar dit goede nieuws vertelden, maar vanzelfsprekend was dit precies wat ze wilde horen en ze maakte de vitrine voor ons open. Ik keek naar de horloges van Cluse, het merk waarop mijn dochter haar zinnen had gezet.

‘Waarom staan al die horloges altijd op tien over tien?’ vraag ik Nicolien terwijl mijn dochter foto’s van haar pols met steeds een ander horloge naar vriendinnen stuurt.

‘Dat is De Blije Tijd!’ zegt Nicolien, ‘kijk maar, de wijzers zijn nu net lachende monden!’

Verrek, ze heeft gelijk. Daarom is Nicolien zo blij! Eerlijk, als ik een zaak zou hebben zou ik haar wegkopen!

Ik kocht een half uur later een prachtig Cluse horloge en vroeg de rest van de dag aan mijn dochter hoe laat het was.

Tien over tien, landelijke Blije Tijd

De volgende morgen ging ik op onderzoek uit op het world wide web. En inderdaad, er zaten hele slimme horlogehuizen en PR-bureaus achter die vrolijke wijzerplaten. Een glimlachend horloge wil iedereen wel! Het heeft bovendien symmetrie en het beste zicht op de wijzerplaat en merknaam.

Maar waarom noemt nog niemand, behalve die leuke verkoopster in Amersfoort, het De Blije Tijd? En waarom maken we tien over tien niet tot Landelijke Blije Tijd? Dat we allemaal om tien over tien iets aardigs doen voor iemand. Of iets aardigs zeggen, als dat beter uitkomt.

Want weet je wat ik denk? Ik denk dat we dan in no time wereldvrede hebben. Het nieuwe jaar tot een gelukkig jaar maken, zou het zo simpel zijn? Voor mij was 2017 al een superfijn en vrolijk jaar, maar op deze manier verzekeren we ons allemaal van een blij 2018. Ik ga het doen. Iedere dag om 10.10 uur.

En, als ik nog niet slaap tenminste, ook om 22.10 uur.

Gelukkig nieuwjaar lieve lezers!

Oh en trouwens, als je een huisje weet in Amsterdam, voor mijn werkende dochter, dan doe ik heel 2018 aardige dingen voor jou. Precies om 10.10 uur!

[Photo by: Marjan de Groot]